Biraz şundan biraz bundan

Dekorasyon benim tutkum ve artık sizler de çok iyi biliyorsunuz , ben  ” Evimi  çok Seviyorum ! ” 
Onunla bir kız çocuğu gibi oynamayı ,ufak dokunuşlarla göze batmayan ama hissedilebilen değişiklikler yapmayı seviyorum.
Bazen bir kırlent ya da koltuk şalı örüyor ve onu o kadar çok seviyorum ki kedinin yavrusunu taşıması gibi  oradan oraya taşıyıp duruyorum. Bazen de onca emek verdiğim bir şeyi tamamlayıp evime yakışmadığını düşünüyor hemen gözümün önünden kaldırıyorum.

Dekorasyonu bunca severken çabucak değişen trendlerden uzak kalabilmem doğrusu mucize. Çünkü evimde yaşam tarzımıza uymayan,  sadece moda olduğu için ya da zorunluluktan alınmış hiçbir şeyi istemiyorum!

Bunca güneş alan , Şubat ayında bile neredeyse baharı yaşayan Ege’de güneşin,ağacın ,çiçeklerin ,toprağın kısacası doğanın renklerini çok seviyorum.

Örgü örmeyi ,tığ işlerini çok seviyorum. beni öyle güzel dinlendiriyor ki anlatamam. Bizim buralarda yakında hobi malzemesi satan bir yer yok, çarşıya gidip gelmek de neredeyse tüm günümü alıyor. diyelim ki malzemem bitti, bu benim için o anda mutsuzluk nedeni olabiliyor. O nedenle hazır çarşıya gitmişken biraz fazla malzeme alıp gelmeyi tercih ediyorum .
Geçende çocuklarla konuşuyorduk da laf arasında ” her yerde yaşayabilirim ama benim için bir evde iğne iplik, kumaş,yün ,tığ şiş , internet , kedi olmazsa olmaz ” dedim… Bir de kitaplar !  Ah bu ara çok az okuyabiliyorum ! Kendi ölçütlerimde az tabii. 

Site komşularımızla ayda bir kez toplanıyor ,çay kahve içip azıcık da dedikodu yapıyoruz.  Geçen yıl başladığımız bu toplantıda her ay ortaklaşa belirlediğimiz bir kitabı okuyor ve tartışıyoruz. Herkes bu kararımızdan memnun ve toplantılarımızın güzel bir amacı var artık…

Bir de yeni çocuk katıldı aramıza . Seferihisar / Sığacık Kaleiçinde şaşkın şaşkın dolaşırken onu bulan bir hayvansever tarafından SEHAYDER’e emanet edilmiş . Taaa oradan bize geldi. Onu bulanlar ” Çarşı ” adını vermişler ama biz 5 gün bekledik adını koymak için ve dün eşim ” Pala olsun bunun adı ”  dedi .
Çok şaşkın ve çok ürkek bir çocuk. İnsana alışkın değil, -artık başından ne geçtiyse kısacık yaşamında – yarın aşılarına başlıyoruz ,bu süreçte bizim çocuklarla tanışması çok iyi geçti. Hemen kabullendiler ve aralarına aldılar. Şimdi bahçede oyunlar oynuyor ve bizimkiler bahçe dışına çıkmadığı için onlardan ilk hayat dersini almakla meşgul !
“Biraz şundan biraz bundan ” konulu bir yazıma daha nokta koyuyorum. Sıkça uğrayamazsam buralara hoşgörün olur mu ,zira evin nüfusu arttıkça işim gücüm de artıyor ve ben hiçbir şeye yetişemeyen şaşkın bir insan oldum son günlerde.
Kalın sağlıcakla !

Biraz şundan biraz bundan

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir