Bolca kırmızı içeren bir blog yazısı…

Sevgili blog dostlarım böyle aralıklarla yazmaya ben de alışkın değilim. “Ah ! ” diyorum ” Bazı haftalar neredeyse her gün yayın yapardım,şimdi üstüme yapışıp kalan bu atalet nedir böyle ? “

İnsan bir şeyi yapmak istesin aslında bahaneler ardına sığınmasının bir anlamı yok. Bunca yıldır emek verdiğim bloğumu bir kenara atacak değilim elbet. Bloğumun bana kazandırdığı öyle çok şey var ki…
Misal değil ülkemizin dünyanın neredeyse dört bir yanından dostlarım oldu. Başka türlü nasıl karşılaşır ,nasıl  tanışırdık öyle değil mi?

Güzel olan pek çok şey girdi hayatıma ,başta sizler olmak üzere… Denemeye cesaret edemeyeceğim güzel el işlerini yapabilmem için cesaretlendim, dikişe başladım. Ara verdiğim kırkyama çalışmalarına hız verdim . Kaynak taramayı öğrendim,bu yaştan sonra bilgisayarı hayatımın içine kattım. Bilgim görgüm arttı. Fotoğraf çekmeye başladım -hala çok acemi olsam da –  çok yol katettim. Tüm bunlar bloğum/bloglar sayesinde oldu tabii…
Tüm bunların yanında blogumu bir süredir izleyen İzmir’in yerel bir dergisinden “Narlıdere Life’den ” her ay kendileri için yazı yazmam konusunda teklif geldi. “Zaten blog yazıyorum ,dergiye de yazarım ” deyip kabul ettim. Meğer iş burada bizbize sohbet etmeye benzemiyormuş. Her ne kadar incelik gösterip yazımın tek bir sözcüğüne dokunmadan sayfayı hazırladılarsa da uzunca bir süreç” şöyle mi olsun böyle mi ” diye fikir yürütmek durumunda kaldım.

Bir de fotoğraf konusu var ki hiç sormayın. Ben fotoğraf çekmek için mizansen hazırlamıyorum ,obje fotoğraflarından çok hayatın içinden bir şeyler yakalıyorum biliyorsunuz. Bazen kızların bir pozu ,bazen bahçede yeni açan bir çiçek,bazen de yeni bitirdiğim bir el işinin ait olduğu yerdeki görünüşü falan…

Dergiye fotoğraf çekmek öyle değilmiş meğer. Aman arkadan Keşkül’ün kafası-burnu görünmesin, tam fotoğraf çekerken Tagaddi masanın üstüne zıplamasın … 
Ya da evden bir köşeyi görüntülerken kedinin biri koltukta uyuyakalmıştır onu uyandırmamak için beklemem gerekti, derken epey zorlandım…

Neyse … Sözü yine çok uzattım,gelecek sayıdan itibaren buradayım

İşte böyle dostlarım. Bu aralar biraz daha seyrek görüşecek gibiyiz.

Bir önceki yazıma bıraktığınız şahane yorumlar için hepinize ayrı ayrı teşekkür ederim. Hiç adetim olmadığı üzere  aradan bunca zaman geçtiği halde yanıtlayamadım,bağışlayın!
Şu dergi işi biraz otursun bakacağım artık.

Yılbaşına kadar buralara uğrayabilmem çok zor görünüyor. Çocuklar uzunca bir süredir yurt dışındalardı ,Noel dolayısıyla onlar da gelecekler,( doğrusu çok da özledim ) birlikte zaman geçirmek istiyorum.

Çok erken ama şimdiden herkese mutlu bir yıl diliyorum. İnşallah 2015 yılı 2014 yılından çok daha güzel geçer. Hastalıklar,felaketler ,kazalar geride kalsın,Yeni yıl çok ama çok güzel olan her şeyi getirsin !!!

Bolca kırmızı içeren bir blog yazısı…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir