Deniz olunmalı oğlum!

Bahar hazırlıkları devam ediyor bizim evde.
Tıpkı hayat gibi…

Acısıyla tatlısıyla,düş kırıklıkları,umut ve her şeye rağmen yaşama dört elle sarılma isteği ve içgüdüsüyle…
Balık olsam unutsam kolaylıkla ,kuş olsam uçsam özgürce engin mavilerde, kedi olsam kıvrılıversem güvenli evimin sessiz ,sakin ,huzurlu bir köşesinde…
Ya da 
…………
“Ne o ne o ne o 
Deniz olunmalı oğlum
Bulutuyla,gemisiyle,balığıyla,yosunuyla…”
deyip
ansan ustamı …
Ben en çok yeşili bir de kırmızıyı seviyorum galiba…
Çok düşündüm,ustasını buldum getirdim ,pazarlığını bile ettim evdeki ahşapları beyaza boyamak için ,sonra bir sabah kalktım ve… “yook ! ” dedim “ben ağacı seviyorum,damarını görmeliyim,yeşili seviyorum umudu hissetmeliyim,kırmızıyı seviyorum bayrağım gibi…”
Sonuç budur,her şey yerli yerinde…
Bir tek kardeşimin getirdiği pardelik kumaşı çıkardım dolaptan diktirdim mutfağıma çilek çilek ,kırmızılı-yeşilli . Şimdi alıyorum elime boyalarımı mutfağıma yeni yeni ciciler boyamaya gidiyorum.
Ha belki biraz uzaklaşabilirim buralardan -kısa ama söz ,kısa bir süre-merak etmeyin beni e mi?
Umudu yeşil tutalım içimizde hepimize bir gün lazım olacak !
Kalın sağlıcakla!
                                                                           ♥ tık tık ♥

Deniz olunmalı oğlum!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir