Nihayet bahar geldi

                                      ( Karapati kızım çekimlerime eşlik ediyor … )

Kahve de Karapati’yi taklit ediyor 😀
Uzun süren bir kış ve bloğuma yeni bir yazı koyamadan geçen koskocaman bir mart ayı …
Nihayet üstüme yapışıp kalan ataletten sıyrılıp kaldığımız yerden devam etmek üzere döndüm .
Kış beni ziyadesiyle yordu ,üstüste tam üç kez her biri bir öncekinden daha ağır olmak üzere gribe yakalandım, kış boyu zorunlu haller dışında evden çıkmadım; yedim içtim ve kilolarıma kilo katarak kışı bitirdim. Bitirdim derken umarım bitirdik , zira hafta sonu yine yağış varmış bizim buralarda 🙁
Bu kışın en üzücü olayı ise ,benim yedi cüceler artık yedi değil , altı cüce . Maalesef Vicdan’ı mart sonu kaybettik. Kışı sağ-salim atlattı diye sevinirken bir pazar sabahı yatağında ölüsünü buluverdik;inanılmaz üzüldük …
Geride kalan altı cüce ve bir devle nihayet baharı gördük!

 
                           Henüz havalar sabah çaylarımızı bahçede içebileceğimiz kadar ısınmadı

Nisan başı açması beklenen mor salkımlarım da ancak dün birazcık güneşi görünce açabildiler. Ben de adet olduğu üzere her yıl bir Bahara Merhaba yazısıyla bloğuma döndüm…

Tembellikten blog dünyasına adım atışımın 6.yılını  kutlayan bir yazı bile yazamadım .
Evet dostlar ben Mart 2010 ‘dan bu yana blog yazıyorum. Burada olmaktan çok mutlu olduğumu ve – bazılarından artık ses çıkmasa da – blog sayesinde pek çok güzel insanı tanıdığımı da belirtmek isterim.

Şimdilik sizleri  bu sabah güneşi görür görmez çektiğim birkaç fotoğrafla selamlayıp arayı açmamaya söz vererek tüm blog dostlarıma,buraya yolu düşen herkese hoşçakalın diyorum!
Kalın sağlıcakla!

Nihayet bahar geldi

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir