Sesimi duyan var mı?

  Sosyal medya bazen yorucu olabiliyor. Hele benim gibi memur kafalı biriyseniz bir süre sonra her gün yayın yapmak, takip ettiğiniz kişilere uğramak, yorumları cevaplamak  zorunluluk haline geliyor. Bir de zaman yoksunluğu çekiyorsanız en iyisi dükkanı kapatıp çıkmak oluyor galiba. İnstagram hesabımı  şimdilik dondurdum. Tamamen kapatır mıyım, bir süre sonra açar mıyım hiç bilemiyorum . Orada tanıdığım güzel insanların çoğunun bloğumdan haberi var zaten, beni burada da yani asıl evimde de bulabilirler …
Bloglara eskisi kadar ilgi yok, her şeyi çabucak tüketme hastalığı mı desem , çağın gereği yeni yeni iletişim hesaplarına dahil olma zorunluluğu mu desem sonuç değişmiyor,yayın yapan da bloğa uğrayan kişiler de  çok azaldı . Bunca emek ,bunca güzellik heba olmasaydı keşke…
Neyse biraz da bizim evden, benim çocuklardan, son zamanlarda neler yaptıklarımdan söz edivereyim kısaca.
Bizim ev yaz hallerine büründü yavaştan, bahçe coştu da coştu, – söz bahçenin birkaç güzel fotoğrafını çekerim – kızlar bütün kış durmadan hasta oldular ,evde birden fazla evcil olmasının dezavantajını yaşadık, birbirlerine bulaştırıp durdukları için de hala tam olarak iyileşemediler. 
Benim patchwork çalışmalarım yavaş da olsa devam ediyor. Son yaptıklarım 3-4-5 Haziran tarihleri arasında Urla Barbaros Köyü Oyuk ( Korkuluk ) Şenliği kapsamında açılacak olan Kırkyama Sergisi’nde görücüye çıkacak . Yolunuz düşerse bekleriz!
Bizim evin yaz hallerinden bir görselle ” bu günlük bu kadar ” diyor ve bundan böyle sık sık buralarda olmayı diliyorum!
Kalın sağlıcakla !

Sesimi duyan var mı?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir