Tığ işi güllü kırlent

Bu yıl  el örgüsü ev aksesuarları pek bir revaçta ….

Ben küçük bir kızken yaz tatillerinde annemin memleketi olan Eskişehir’e giderdik. Orada benden büyük olan dayımın kızları tığ işi bir şeyler yaparak zaman geçirirlerdi. Bizim evde bana şiş de tığ da verilmedi. Onun yerine annem de babam da okumayı öğrendiğim andan itibaren bana hep kitap aldılar… Artık ne düşündülerse ” el işi yapan kızlar ,okumaz  ” diye düşündüler herhalde. 
Neyse ben ilk örgüyü annemden değil de kuzenlerimden öğrendim ama sonraki yıllar pek elime almadım. Ne zaman ki emekli oldum bu işlere hevesle yeniden başladım. Bu kış hiç durmadan örgü örmek istiyorum…

Bir heves tığ işi kırlent ördüm, – nasıl sevdiysem artık – evin her köşesine taşıdım taşıdım…

Kızların ayak basmadığı bir köşe aradım ki ömrü uzun olsun!

Bizim evde yatak odası ve eşimin çalışma odası kızlara yasak bölge,” cısss ! ” yani 🙂

Keşkül yastıktan hoşlanmaz ,evde yalnız kaldığı ilk andan itibaren koltuğa çıkar ve yastıkları alır yere atar , maalesef bu huyundan vazgeçiremedim.

Biz evdeyken pek bir hanım hanımcık olan bu köpek nasıl oluyor da biz evde değilken böylesine yaramaz bir köpeğe dönüşüyor akıl alacak gibi değil !
Uzun sözün özeti bu kırlent işini sevdim ben,daha örmek istiyorum. 
Şimdilik elimden çıkanlar bunlar,sizlerle paylaşmak istedim.
Güzel bir hafta dileklerimle ,kalın sağlıcakla!

Tığ işi güllü kırlent

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir