Yuvaya Dönüş

Mazaret falan bildirmeden ,vıdı vıdı söylenmeden doğrudan konuya giriyorum. ” Ben bloğumu ,bloğumda yaptığımız sıcacık sohbetleri özledim ” 
Tembellik insanoğlunun doğasında var. Blog emek istiyor. Onlarca bazen yüzlerce fotoğraf çek ,içlerinden üç- beş tanesini seç,düzenle, blog yazını yaz ,yayımla … 
Oooo çok iş çok iş!
Yine yazmaya çok ara verdim . Oysa bu dönemde anlatacağım çok şey oldu. 
Bir kere çok istediğim Almanya / Romantik Yol gezisini yaptık. Bavyera’da bir dolu fotoğraf çektim. Turda çok güzel insanlarla tanıştım. Az yedim (hani yediğin içtiğin senin olsun,gezip gördüklerini anlat  denir ya o bakımdan ) çok gezdim; çok mutlu oldum. 
İkincisi yıllar sonra yine öğretmenliğe ama bu kez Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliğine değil , Ece Aymer Craft House – İzmir’de Dekoratif Tığ İşleri eğitmenliğine başladım. Çok eğleniyor ,bir şeyleri yeniden öğretmek demiyeyim bu çok iddialı olacak,birlikte üretebilmeyi çok seviyorum. 
Üçüncüsü Patchwork yapmaya bıraktığım yerden , son hızla , devam ediyorum. Gelecek günlerde Lavanta Patchwork ve Elişi Atölyesi’nde kaneviçe ve Bez Bebek çalıştayları yapmak üzere hazırlanıyoruz. Harika bir ekibiz ve çok uyumlu çalışıyoruz. 
İşte bunları anlatabileceğim bi dolu yayın yapabilirdim ama yapmadım !

Eski takipçilerim evimin pek çok köşesini ,en çok da kış bahçesini nerede görseler tanıyacak kadar iyi bilirler.Burası evde en çok zaman geçirdiğimiz yer. Bahçeden içeri girdiğimiz Ekim ayından başlayarak Nisan Mayıs’a kadar buradayız. Ben de sık sık buranın dekorasyonuyla oynuyorum. Zaten evim benim oyun alanım,yünlerim kumaşlarım ,çiçeklerim de oyuncaklarım…

Geçen hafta havalar serinleyince buranın oturma düzeninde değişiklik yaptık,bu köşeyi kahvaltı köşesi olarak yeniden düzenledik. 
Evde değiştirmeyi en çok sevdiğim aksesuarlar kırlent ,masa örtüsü ve koltuk şallarıdır. Geçen yıl diktiğim Kırkyama takım hemencecik burada  kendine yer buldu. 
Buldu ama bir şeyler eksikti. Neydi neydi ? Bankın arkasında kalan duvar boştu ….
Hemen değerlendirmek lazım!
Duvarlar boş kalmamalı !

Hava oldukça kapalı ,ışık yetersiz o nedenle fotoğraflar istediğim kalitede çıkmadı . Bir ara daha güzel ışıkta yakın çekim yaparım artık.
Tamamen doğaçlama elde kalan kumaşlarla bu duvar panosunu çalıştım. Tabii kırkyama eğitmenim sevgili Çiğdem’in katkılarıyla….
Çok içime sinen bir çalışma oldu. Daha ufak tefek eksikleri var. Çarşıya gidip ufak minyatürler ve tahta düğmeler falan alacağım ,süsleyeceğim ama o işleri de beklersem bu yayını hiç yapamayacağım. Çok ara verdim çoook !

Kırkyama derken,blog yazısı derken sevgili Ayda’nın cafe nohut son yayınını lütfen okuyun. Kırkyama sevdası ona da bulaşmış , harika işler çıkarıyor ve öğrendiği her şeyi kendine saklamıyor paylaşıyor ♥

Artık “1 Kasım’dan sonra görüşürüz ” diyor, “Tatile değil sandığa gidelim ” dileğiyle hepinize sevgilerimi gönderiyorum.
Kalın sağlıcakla !

Yuvaya Dönüş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir